| نویسندگان | کوروش فتحی |
|---|---|
| نشریه | تاريخ پزشكي |
| شماره سریال | ۱۴ |
| شماره مجلد | ۴۷ |
| تاریخ انتشار | ۱۴۰۱ |
چکیده مقاله
زمينه و هدف: سلجوقيان باني اولين حكومت قبيلهاي در دوره اسلامي از سال 431 تا 552 قمري بر بخش وسيعي از سرزمينهاي خلافت شرقي از جمله بغداد فرمان راندند. نياز به مداوا و درمان سلاطين و درباريان و همچنين سپاهيان كه از اركان مهم سپاه سلجوقيان بود، رجوع به پزشكي و پزشكان متبحر را ضروري ميكرد. بنابراين هدف اين پژوهش، بررسي وضعيت پزشكي و پزشكان در عصر سلاجقه بزرگ براساس منابع آن دوره است.روش: روش اين پژوهش توصيفي تحليلي و به شيوه كتابخانهاي و اسنادي هست.ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانتداري رعايت شده است.يافتهها: 1 وجود پزشكان متبحر همچون ابوالبركات و ابن تلميذ، ابوروح جرجاني و سيداسماعيل جرجاني كه خود از اساتيد بزرگي چون ابن سينا و سعيد بن هبه الله و ابن ابيصادق تعليم ديده بودند؛ 2 توجه سلاطين و وزرا به تعمير و بناي بيمارستانها و وقف درآمد حاصله از اجاره دكانها و باغات در جهت هزينه بيماران حاضر در بيمارستانها و آموزش پزشكي؛ 3 تاليف و تدوين بسياري از كتب پزشكي در اين زمان و همچنين براي اولينبار تاليف كتب پزشكي به زبان فارسي توسط ابوروح جرجاني و سيداسماعيل جرجاني؛ 4 از ويژگي بارز ديگر اين عصر كه در منابع بر آن تاكيد شده است وجود بيمارستانهاي سيار است.نتيجهگيري: پزشكي در اين دوره در پي رشد و اعتلاي آن كه از دوره آل بويه سرعت گرفته بود، به سبب وجود پزشكان متبحر، توجه سلاطين و وزرا به تعمير و بناي بيمارستانها، گسترش وقف و اختصاص درآمدهاي آن به بيمارستانها و آموزش پزشكي، تاليف و تدوين كتب پزشكي مهم و وجود بيمارستانهاي سيار از رشد زيادي برخوردار شد.
متن کامل مقاله
لینک دانلود فایل