تجربه كنترل‌پذيري اعتياد به خودارضايي در دانش‌آموز پايه دوازدهم، يك مطالعه موردي

چکیده مقاله

اين پژوهش باهدف شناخت عوامل، عوارض و كنترل پذيري اعتياد به خودارضايي در دانش آموز پايه دوازدهم انجام پذيرفت. پژوهش حاضر به لحاظ نحوه جمع آوري داده ها از نوع تجربي تك موردي. جامعه آماري اين مطالعه كليه دانش آموزان پسري مي باشند كه به بيان خود اعتياد به خودارضايي دارند و با معلم خود در ميان گذاشته اند. از ميان جامعه آماري يك نفر كه در طبقه شديد قرار داشت با لحاظ كردن ملاك هاي ورود و خروج پژوهش به روش هدفمند انتخاب شد كه درنهايت از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته، تجربه زيسته فرد به ترتيب در مراحل خط پايه، درمان و پس از درمان و پيگيري مورد سنجش قرار گرفت. پس از مصاحبه در چهار محور مشخص كرد كه 1. فراواني خودارضايي (خط پايه) از سه ماه پيش پنج مرتبه در هفته بود كه مهم ترين دلايل؛ تنهايي، نبود فعاليت فيزيكي و تماشاي فيلم عنوان شد. 2. پيامدها با شروع اين رفتار، شامل افت نمرات تحصيلي، مسئوليت گريزي در منزل و انزوا در مدرسه و افت شادابي بود. در 2 محور آخر نيز، پس از دو ماه اجراي نكن يك هاي درماني، مشخص ساخت كه فراواني اين عمل نسبت به خط پايه به يك پنجم كاهش يافته، افت نمرات وي متوقف شده و در مدرسه اجتماعي تر و در خانه مسئوليت پذيرتر شده و نشاط وي افزايش يافته. نتيجه گرفته مي شود كه كنترل اين مسئله نه تنها امكان پذير است بلكه باعث رشد سلامت در زمينه هاي اجتماعي، تحصيلي، فردي و خانوادگي نيز مي شود.