تحلیل پدیدارشناسانه تجارب زیسته معلمان ابتدایی از کاربرد بازی و معما در آموزش ریاضیات

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته معلمان ابتدایی از کاربرد بازی و معما در آموزش ریاضیات انجام شد. رویکرد پژوهش، کیفی با روش پدیدارشناسی بود. مشارکت‌کنندگان بالقوه این پژوهش، معلمان ابتدایی شهرستان پاسارگاد بودند که از میان آن‌ها، 14 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. اعتبار داده‌ها با بهره‌گیری از ملاک‌های اعتمادپذیری، انتقال‌پذیری، اتکاپذیری و تأییدپذیری مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌های پژوهش منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شامل "تسهیل در تحقق اهداف آموزش ریاضی"، "کمک به ایفای بهتر نقش معلمی"، "استفاده بهینه از ابزار و امکانات"، "چالش‌های موجود" و "راهکارها و پیشنهادها" شد. با تحلیل مضامین استخراج‌شده می‌توان دریافت که علی‌رغم تجارب غنی مشارکت-کنندگان درخصوص روش تدریس مبتنی بر بازی در آموزش ریاضی، متأسفانه معما برای برنامه-ریزان و مؤلفان کتب درسی، معلمان، والدین و دانش‌آموزان در اولویت نبوده و بیشتر جنبه سرگرمی دارد. لازم است برنامه‌ریزان آموزشی اقداماتی جهت تقویت جایگاه معما در آموزش ریاضی و ایجاد سایت‌های داخلی طراحی معماها و بازی‌های آموزشی را در دستور کار خود قراردهند.