ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی‌ پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0Pپژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی‌ پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0Pپژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی‌ پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0Pررپژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی‌ پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0Pرررپژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی‌ پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز  قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0Pرررررر