رابطه بین ارضای نیازهای عاطفی-جنسی با رضایت زناشویی زوجین: با نقش واسطه ای تمایز یافتگی خود و خودکارآمدی جنسی در شهرستان قشم

چکیده مقاله

مینه و هدف: کیفیت روابط عاطفی و جنسی در پایداری زندگی زناشویی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ارضای نیازهای عاطفی ـ جنسی با رضایت زناشویی زوجین، با نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: روش این پژوهش توصیفی ـ هم‌بستگی بر مبنای معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمام زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهرستان قشم در سال 140۳-140۴ بود. بر مبنای دیدگاه کلاین (2016)، در مدل‌یابی معادلات ساختاری برای دستیابی به برآوردهای پایا، به‌ازای هر پارامتر آزاد، دست‌کم ده نفر یا حداقل دویست نمونه لازم است. ازاین‌رو، در پژوهش حاضر، نمونه‌ای متشکل از ۲۷۰ نفر از افراد متأهل (زوجین) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه‌های رضایت زناشویی انریچ (2006)، نیازهای عاطفی ـ جنسی شهبازفر، زارعی، حاجی‌علیزاده و درتاج (1400)، تمایزیافتگی خود اسکورون و فریدلندر (1998) و خودکارآمدی جنسی (وزیری و لطفی‌کاشانی، 1392) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری با نرم‌افزارهای SPSS نسخه 26 و Amos نسخه 24 انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که ضرایب مسیرهای مستقیم ارضای نیازهای عاطفی ـ جنسی به تمایزیافتگی خود (55/0β=، 004/0P=)، خودکارآمدی جنسی و رضایت زناشویی، همچنین ضرایب مسیر مستقیم خودکارآمدی جنسی و رضایت زناشویی (55/0β=، 004/0P=)، تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی به سمت رضایت زناشویی (55/0β=، 004/0P=)، معنی‌دار بود. نتایج آثار غیرمستقیم نیز نشان داد که تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی در این مدل نقش میانجی‌گری دارد (005/0P<).
نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که ارضای نیازهای عاطفی-جنسی از طریق تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر رضایت زناشویی تأثیر دارند. همچنین تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی نقش میانجی‌گری دارد و می‌تواند هدف مداخلات مؤثر برای بهبود رضایت زناشویی باشد.