| نویسندگان | اكبر رضايي فرد ,مصطفي محسني ,مجيدرضا فرنيا ,ارسيا تقوا ,زبيده دهقان منشادي |
|---|---|
| نشریه | طب جانباز |
| شماره صفحات | ۲۰۷ |
| صفحه پايان | 214 |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۱۳۹۳ |
| رتبه نشریه | مجلات تخصصی دانشگاه فرهنگیان و ISC |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
چکیده مقاله
چکیده:
اهداف: اختلال استرس پس از سانحه، اختلالی اضطرابی است که بعد از قرارگرفتن فرد در معرض حوادثی که آسیب یا تهدیدی به دنبال دارند، ایجاد می شود. هدف پژوهش حاضر تاثیر ابتلای مرد خانواده به PTSD بر کیفیت زندگی، افسردگی، اضطراب، استرس و ساختار خانواده بود.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی- مقایسه ای در میان خانواده های مراجعه کننده به بیمارستان جنت شیراز در سال های 91-1390 انجام شد و 100 خانواده که مرد در آن مبتلا به PTSD بود و 100 خانواده عادی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده پرسش نامه کیفیت زندگی، پرسش نامه افسردگی، اضطراب و استرس و مقیاس ارزشیابی سازش پذیری و پیوستگی خانواده بودند که توسط مرد، همسر و فرزندان بالای 18 سال آنان تکمیل شدند. داده های حاصل، با استفاده از نرم افزار آماری18 SPSS و آزمون آماری Tمستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: حیطه های سلامت جسمانی، سلامت روانی و سلامت محیطی در مردان گروه PTSD به طور معنی داری کمتر از مردان گروه کنترل بود اما تنها تفاوت معنی دار در نمرات خانواده دو گروه در حیطه سلامت روانی مشاهده شد. میزان افسردگی و استرس در مردان و خانواده گروه PTSD، به طور معنی داری بیشتر از مردان و خانواده گروه کنترل بود. مردان و خانواده گروه PTSD، نسبت به مردان و خانواده گروه کنترل در دو بُعد پیوستگی و انطباق پذیری، عملکرد ضعیف تری داشتند.
نتیجه گیری: ابتلای شوهر به PTSD، خانواده را در حوزه های ساختاری و عاطفی و به طور کلی در کیفیت زندگی نسبت به خانواده هایی که شوهران در آن مبتلا به PTSD نیستند در شرایط ضعیف تری قرار می دهد.