اثربخشی آموزش مدیریت والدین به مادران بر تکانشگری و همدلی دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال نقص توجه-بیش فعالی

چکیده مقاله

ینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مدیریت رفتاری به مادران بر تکانشگری و همدلی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال نقص توجه _- بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع شبه‌تجربی است. جامعه آماری پژوهش شامل مادران دارای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال ADHD بود که به کلینک‌های مشاوره منطقه ۱ شیراز مراجعه کرده‌ بودند و نمونه شامل ۳۰ مادر دارای دانش‌آموز مقطع ابتدایی دارای اختلال ADHD بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌‌صورت تصادفی در دو گروه (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. در پژوهش، از طرح پیش‌آزمون _– پس‌آزمون با پیگیری یک‌ماهه همراه با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل استفاده شد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه تکانشگری بارات (1959) و پرسش‌نامه همدلی و همدردی ووسن، پترووسکی و والکنبورگ (2015) بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تحلیل کووایانس چندمتغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل‌ها نشان داد که ازلحاظ آماری تفاوت معناداری وجود داشت. مقدار اندازه اثر (sig) در متغیر تکانشگری و همدلی به ترتیب برابر 031/0 و 045/0 بود. بدین‌ترتیب می‌توان نتیجه گرفت متغیر مستقل (روش درمانی مدیریت رفتاری) بر متغیرهای وابسته (تکانشگری و همدلی) تأثیر گذاشته است. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش مؤید این نکته است که آموزش مدیریت رفتاری به مادران بر تکانشگری و همدلی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال نقص توجه _- بیش‌فعالی مؤثر است.