مقایسه اثربخشی درمان نگهدارنده با متادون و بوپرنورفین بر عود اعتیاد و سامت عمومی بیماران سوء مصرف مواد

چکیده مقاله

اعتیاد از چالش های جامعه امروزی است و پژوهش در راستای درمان های موثر ضرورتی انکارناپذیر در این زمینه است. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان نگهدارنده با متادون و بوپرنورفین بر عود اعتیاد و سلامت عمومی بیماران سوء مصرف مواد انجام شد.

روش تحقیق: 

روش پژوهش آزمایشی با طرح توصیفی مقایسه ای بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه افراد وابسته به مواد مراجعه کننده مرکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید بودند که در نیمه اول سال 1401 از مراکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید مرخص شده و تحت درمان با نگهدارنده متادون و بوپرنورفین قرار داشتند که از این بین تعداد 60 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه (گروه CBT 20 نفر، گروه MBRP 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. به منظور گردآوری داده ها از مقیاس افسردگی ، اضطراب و استرس، پرسشنامه پیش بینی عود یا بازگشت ، پرسشنامه ولع مصرف و تست آزمایشگاهی برای تشخیص سریع استفاده شد. تجزیه تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس صورت گرفت.

یافته ها

نتایج حاکی از تاثیر روش درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین بود. بر اساس تحلیل ها بین تاثیر دو روش متادون و بوپرنورفین بر سلامت عمومی و عود اعتیاد معتادان تفاوت مشاهده نشد.

نتایج

تاثیر درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی افراد مصرف کننده متادون بیشتر از روش آموزش پیشگیری از عود مبتنی بر سلامت عمومی  بود. با توجه به نتایج قابل بیان است که هر دو درمان از قابلیت های عملی خوبی برای مداخلات بالینی بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد معتاد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین برخوردار می باشند.

کلیدواژگان:

متادو

اعتیاد از چالش های جامعه امروزی است و پژوهش در راستای درمان های موثر ضرورتی انکارناپذیر در این زمینه است. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان نگهدارنده با متادون و بوپرنورفین بر عود اعتیاد و سلامت عمومی بیماران سوء مصرف مواد انجام شد.

روش تحقیق: 

روش پژوهش آزمایشی با طرح توصیفی مقایسه ای بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه افراد وابسته به مواد مراجعه کننده مرکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید بودند که در نیمه اول سال 1401 از مراکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید مرخص شده و تحت درمان با نگهدارنده متادون و بوپرنورفین قرار داشتند که از این بین تعداد 60 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه (گروه CBT 20 نفر، گروه MBRP 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. به منظور گردآوری داده ها از مقیاس افسردگی ، اضطراب و استرس، پرسشنامه پیش بینی عود یا بازگشت ، پرسشنامه ولع مصرف و تست آزمایشگاهی برای تشخیص سریع استفاده شد. تجزیه تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس صورت گرفت.

یافته ها

نتایج حاکی از تاثیر روش درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین بود. بر اساس تحلیل ها بین تاثیر دو روش متادون و بوپرنورفین بر سلامت عمومی و عود اعتیاد معتادان تفاوت مشاهده نشد.

نتایج

تاثیر درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی افراد مصرف کننده متادون بیشتر از روش آموزش پیشگیری از عود مبتنی بر سلامت عمومی  بود. با توجه به نتایج قابل بیان است که هر دو درمان از قابلیت های عملی خوبی برای مداخلات بالینی بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد معتاد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین برخوردار می باشند.

کلیدواژگان:

متادو

اعتیاد از چالش های جامعه امروزی است و پژوهش در راستای درمان های موثر ضرورتی انکارناپذیر در این زمینه است. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان نگهدارنده با متادون و بوپرنورفین بر عود اعتیاد و سلامت عمومی بیماران سوء مصرف مواد انجام شد.

روش تحقیق: 

روش پژوهش آزمایشی با طرح توصیفی مقایسه ای بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه افراد وابسته به مواد مراجعه کننده مرکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید بودند که در نیمه اول سال 1401 از مراکز ترک اعتیاد شهرستان اقلید مرخص شده و تحت درمان با نگهدارنده متادون و بوپرنورفین قرار داشتند که از این بین تعداد 60 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه (گروه CBT 20 نفر، گروه MBRP 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. به منظور گردآوری داده ها از مقیاس افسردگی ، اضطراب و استرس، پرسشنامه پیش بینی عود یا بازگشت ، پرسشنامه ولع مصرف و تست آزمایشگاهی برای تشخیص سریع استفاده شد. تجزیه تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس صورت گرفت.

یافته ها

نتایج حاکی از تاثیر روش درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین بود. بر اساس تحلیل ها بین تاثیر دو روش متادون و بوپرنورفین بر سلامت عمومی و عود اعتیاد معتادان تفاوت مشاهده نشد.

نتایج

تاثیر درمانی نگهدارنده بر ارتقاء سلامت عمومی افراد مصرف کننده متادون بیشتر از روش آموزش پیشگیری از عود مبتنی بر سلامت عمومی  بود. با توجه به نتایج قابل بیان است که هر دو درمان از قابلیت های عملی خوبی برای مداخلات بالینی بر ارتقاء سلامت عمومی ، کاهش ولع مصرف و عود اعتیاد در افراد معتاد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین برخوردار می باشند.

کلیدواژگان:

متادو