نقش تاب آوری و سبک های فرزندپروری در پیش بینی استرس والدینی مادران دانش آموزان با اختلال بیش فعالی/کمبود توجه

چکیده مقاله

هدف: این پژوهش با هدف پیش بینی استرس والدینی براساس تاب‌آوری و سبک‌های فرزندپروری مادران دانش آموزان  مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه انجام شد.
روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیۀ مادران دانش آموزان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه 12-7 ساله ای شهر شیراز در سال تحصیلی 1399-1400بود. نمونه این پژوهش125 نفر از مادران دانش آموزان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه 12-7 ساله ای بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب گردیدند.  برای جمع آوری داده ها علاوه بر تشخیص روانپزشک و مصاحبه تشخیصی از پرسشنامه مقیاس استرس والدینی آبدین، پرسشنامه تاب‌آوری ﮐﻮﻧﻮر و دﯾﻮﯾﺪﺳﻮن و پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری والدین دیانا بامریند اجرا گردید. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، از آزمون همبستگی پیرسون وآزمون تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شده است.
یافته‌ها:  نتایج تجزیه و تحلیل داده ها  نشان دادکه  بین تاب آوری و استرس والدینی(574/0-^**=r) و سبک فرزند پروری مقتدرانه  با  استرس والدینی(478/0-^**=r) ارتباط منفی معنی داری وجود دارد، همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که 37 درصد از واریانس کل استرس والدینی توسط تاب‌آوری و سبک‌های فرزندپروری مادران، تبیین گردیده است.
نتیجه‌گیری : بنابراین می توان با آموزش تاب آوری به مادران دارای دانش آموز مبتلا به اختلال بیش فعالی/کمبود توجه و همچنین انتخاب سبک فرزند پروری مقتدرانه کمک شود از شدت و بروز استرس والدینی کاسته شود.