مطالعه پديدارشناسانه تجربه زيسته دانشجو-معلمان دانشگاه فرهنگيان از مشاركت و همدلي مردمي براي مديريت بحران كرونا(از منظر آثار تربيتي)

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر مطالعه پديدارشناسانه تجربه زيسته دانشجو-معلمان دانشگاه فرهنگيان از مشاركت و همدلي مردمي، براي مديريت بحران كرونا، از منظر آثار تربيتي بود. پژوهش با رويكرد پديدارشناختي انجام شده است. داده‌ها از طريق يك پرسشنامه باز-‌پاسخ محقق‌ساخته گردآوري شده و اعتبار پرسشنامه را ده متخصص دانشگاه فرهنگيان تاييد كرده‌ اند. نمونه آماري پژوهش به روش هدفمند، نمونه ‌گيري موارد مطلوب و ادامه تا اشباع نظري شناسايي و داده ‌ها از طريق 37 نفر از دانشجو-معلمان ممتاز و سرآمد دانشگاه فرهنگيان كشور(به انتخاب و معرفي همكاران هيئت علمي) گردآوري شدند. براساس نتايج پژوهش، در حوزه شناخت مقوله‌ الگوبرداري از پويش مشاركت ‌و ‌همدلي مردمي شامل الگوبرداري از ايثار و فداكاري و نحوه مديريت مردمي بحران و مقوله افزايش شناخت در مورد بيماري كرونا، راههاي كنترل آن، شيوه‌هاي مراقبت از خود و ديگران، اهميت سلامتي و ارتباط سلامت فردي و اجتماعي به دست آمده است. در حوزه رفتاري، همراهي دانشجويان با اين حركت و حمايت از آن، تغيير سبك زندگي، افزايش شكيبايي، ترجيح منافع جمعي بر فردي و تغييرات گفتاري گسترده در ارتباطات كلامي و تعاملات زباني استخراج شده است. اثرات تربيتي پويش مشاركت‌ و ‌همدلي در حوزه نگرشي، در سه زمينه باورها، شامل رشد باورهاي ديني مانند توكل، صبر، شكر و قدرشناسي از نعمتها، مسئوليت ‌پذيري، شامل رشد حس مسئوليت‌پذيري و تعهد و رشد عواطف و تمايلات سازنده‌ مانند عشق، محبت و مهرباني، احترام، همدلي، افتخار به هويت ايراني، امنيت و آرامش، رضايت، اميد، نوعدوستي، ‌‌وطن‌دوستي، شوق و ارزشمندي و رشد تمايلاتي چون تمايل به خدمت، ايثار، فداكاري و مشاركت استخراج شده است.