تحليل شاخص‌هاي بوم‌گردي با تاكيد بر رويكرد كارآفريني روستايي (مورد: روستاهاي بوم‌گردي استان كهگيلويه و بويراحمد)

چکیده مقاله

در عصر حاضر، بسياري از برنامه‌ريزان اجتماعي- اقتصادي معتقدند كه بوم‌گردي به‌عنوان يكي از راهبردهاي مهم در توسعه پايدار روستايي در مركز توجه انديشمندان، مجامع توسعه و دستور كار دولت‌ها قرار دارد. در اين راستا سنجش وضعيت شاخص‌هاي بوم‌گردي با رويكرد كارآفريني روستايي براي توسعه و تقويت آن و در فرايند توسعه روستايي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است؛ لذا هدف پژوهش حاضر واكاوي وضعيت شاخص‌هاي بوم‌گردي كارآفريني محور در روستاهاي بوم‌گردي استان كهگيلويه و بويراحمد است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي و پيمايشي بوده و براي گردآوري داده‌ها از مطالعات اسنادي و ميداني و ابزار پرسش‌نامه استفاده شده است. جامعه آماري شامل كليه خانوارهاي ساكن در 15 روستاي بوم‌گردي استان است كه بر اساس فرمول كوكران تعداد 281 خانوار انتخاب و به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده مورد بررسي قرار گرفته‌اند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي تك نمونه‌اي و فريدمن انجام گرفت. نتايج نشان داد ميانگين تمام ابعاد و شاخص‌ها كمتر از ميانة نظري 3 است. همچنين بيشترين ميانگين متعلق به بعد فردي و روان‌شناختي با ميانگين 2.80 و كمترين ميانگين مربوط به بعد زيرساختي و فني با ميانگين 2.62 است. نتايج آزمون تي تك نمونه‌اي نيز نشان داد در تمام ابعاد، ميانگين واقعي از 3 كوچك‌تر و در حد متوسط به پايين است. بر مبناي اين نتايج، مهم‌ترين مشكل بوم‌گردي با رويكرد كارآفريني در روستاهاي استان كهگيلويه‌وبويراحمد، ناشناخته بودن مقوله بوم‌گردي با رويكرد كارآفريني، حمايت مالي و اقتصادي پايين، عدم دسترسي به آموزش، مشاوره و تجربيات كم، عدم توجه به سازگاري زيست‌محيطي و نهادسازي و شبكه‌سازي در بوم‌گردي، فناوري ارتباطات و اطلاعات و مهارت-دانش فني پايين است كه منجر به نامطلوب شدن وضعيت موجود بوم‌گردي با رويكرد كارآفريني در روستاهاي بوم‌گردي استان شده است.