تاثير يادگيري مبتني بر پروژه بر عملكرد تحصيلي دانشجو-‌‌معلمان فيزيك در درس مباني الكتريسيته و مغناطيس

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير يادگيري مبتني بر پروژه بر عملكرد تحصيلي دانشجو-معلمان رشته آموزش فيزيك در درس مباني الكتريسيته و مغناطيس در دانشگاه فرهنگيان بوده است. روش تحقيق اين پژوهش از نوع شبه آزمايشي به صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري پژوهش شامل دانشجو-معلمان دانشگاه فرهنگيان‌ در سال تحصيلي 98-1397 بوده است. نمونه آماري تحقيق شامل چهار كلاس رشته آموزش فيزيك پرديسهاي علامه اميني و فاطمه ‌الزهراي تبريز بوده است كه به صورت نمونه در دسترس انتخاب و به ‌صورت تصادفي  يك كلاس از هر پرديس در گروههاي آزمايش و كنترل (تعداد 132 نفر) جاي گرفتند. ابزار اندازه‌گيري پژوهش آزمون محقق ‌ساخته‌اي بود كه به صورت تحليلي عملكرد تحصيلي درس فيزيك دانشجويان را مورد بررسي قرار مي‌داد. هر دو گروه، پيش از مداخله از نظر عملكرد تحصيلي مورد ارزيابي قرار گرفتند. در طول ترم، درس مباني الكتريسيته و مغناطيس به روش آموزش مبتني بر پروژه، به مدت 16 جلسه (هر هفته يك جلسه) براي گروه آزمايش ارائه شد و در اين مدت، گروه كنترل به روش سنتي آموزش ديدند. بعد از مداخله نيز هر دو گروه از نظر عملكرد تحصيلي مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده‌‌‌هاي به دست آمده با روش تحليل كوواريانس يكراهه مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج به ‌دست آمده نشان داد كه ميان گروه آزمايش و گروه كنترل در عملكرد تحصيلي تفاوت معنادار وجود دارد (0/001> p). نتايج پژوهش اثربخشي روش يادگيري مبتني بر پروژه را بر بهبود عملكرد تحصيلي دانشجويان فيزيك مورد تاييد قرار داد.