مدل‌سازي روابط ساختاري شادكامي و سلامت عمومي با مشاركت ورزشي در اوقات فراغت معلمان

چکیده مقاله

مقدمه: داشتن جامعه سالم و شاد در گرو سلامت روحي و جسمي اعضاء آن بوده و اوقات فراغت و ورزش‌هاي تفريحي در بهسازي جسمي و روحي افراد اهميت بسيار دارد. بر همين اساس هدف پژوهش حاضر مدلسازي روابط ساختاري بين شادكامي و سلامت عمومي با مشاركت ورزشي در اوقات فراغت معلمان شهرستان تفت بود.روش كار: روش تحليلي تحليلي و به صورت همبستگي اجرا شد. جامعه آماري 110 نفر از معلمان شهرستان تفت بودند كه 86 نفر با نمونه‌گيري براساس متغيرهاي آشكار مشاهده شده  در اين پژوهش شركت نمودند. ابزار تحقيق شامل پرسشنامه هاي استاندارد شاركلي (2007)، شادكامي آكسفورد (1989) و سلامت عمومي گلدبرگ و هيلر (1979) با پايايي قابل قبول به‌دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها، از آمار توصيفي و استنباطي و مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد.نتايج: نتايج نشان داد كه در سطح اطمينان 95% مشاركت ورزشي تاثير مثبت و معناداري بر شادكامي داشته (13.055=t)  و شدت تاثير آن نيز معادل 0.693 بوده و همچنين مشاركت ورزشي با شدت تاثير 0.671 بر روي سلامت عمومي نيز تاثير مثبت و معناداري دارد (12.807 = (t . بين مشاركت ورزشي و پنج مولفه متغير شادكامي (خلق مثبت، رضايت از زندگي، سلامتي، عزت نفس و كارآمدي) و مولفه هاي سلامت عمومي (علائم جسماني، علائم اضطرابي، علائم افسردگي و كاركرد اجتماعي) نيز رابطه مثبت و معناداري وجود داشت. شاخص نيكويي برازش در نرم افزار smart pls با شاخص gof شناسايي مي شود كه در مورد مدل مفهومي پژوهش حاضر اين شاخص معادل 0.467 بود.  نتيجه گيري: مي‌توان گفت كه برخورداري از اوقات فراغت مناسب مي‌تواند سلامت جسمي و روحي را افزايش داده و باعث شادكامي و سلامت عمومي شود.