نقش بازخورد زبانشناختي و غير مستقيم در جنبه هاي گفتماني متون استدلالي

چکیده مقاله

اين مطالعه با هدف بررسي بازخورد غيرمستقيم و زبانشناختي بر اشتباهات زبان آموزان در متون استدلالي انجام شده است. جنبه هاي گفتمان عبارتند از: پيوستگي، سازمان يافتگي، انسجام، اتحاد معنايي و فراگفتمان. شش كلاس آماده انتخاب شدند كه دو كلاس بازخورد اصلاحي غيرمستقيم دريافت كردند، دوكلاس ديگر تحت پوشش اصلاح زبانشناختي قرار گرفتند و دو كلاس ديگر به عنوان گروه كنترل هيچ بازخوردي دريافت نكردند. پيش آزمون و پس آزمون نوشتار استدلالي تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه اختلاف معني داري بين بازخورد هاي غيرمستقيم و زبانشناختي در مورد سازماندهي متني وجود نداشت اما در تمام مقايسه هاي ديگر بازخورد غيرمستقيم موثرتر از بازخورد زبانشناختي بود و هر دو در مقايسه با گروه كنترل بهتر بودند. همچنين نتايج بيانگر اين بود كه در كل، معلمان نسبت به بازخورد اصلاحي غيرمستقيم در مقايسه با بازخورد زبانشناختي در پاسخگويي به مشكلات گفتماني زبان آموزان بيشتر تمايل دارند. معلمان به جاي ارائه اصلاحات و پيشنهادات، نظرات بيشتري براي شناسايي مشكلات ارائه كردند. پاسخ هاي_x000D_ آموزگاران به مصاحبه ها در مورد ديدگاه هاي آنها دربارۀ اصلاحيه هاي بازخوردي كه ابعاد گفتمان نوشتاري را هدف قرار داده اند، ارائه شده است.