تبيين تطور معنايي اصطلاحات قرائت و قاري با روش مطالعۀ تاريخي زمره‌‌شناسي

چکیده مقاله

يكي از ضرورت‌هاي مطالعات تاريخ قرآن، مفهوم‌شناسي دقيق دو اصطلاح قرائت و قاري است. برخي قرائن نشان‌گرِ تطورِ معنايي مهمي در مفهوم اين دو اصطلاح در طول سده‌هاي نخست است. تطور معنايي اين اصطلاح با روش مطالعۀ زمر‌ه‌شناسي، قابليت تبيين علمي به روشي اطمينان‌آور دارد. روش مطالعۀ زمره‌شناسي مي‌تواند وقوع اين تطور معنايي را تاييد و دلايل آن را تبيين نمايد. در مطالعۀ تاريخي جامعۀ قاريان در سده‌هاي نخست، تحول و تغيير محسوس در ويژگي‌ها و اوصاف جامعه قاريان ديده مي‌شود. ويژگي‌هاي مانند: فقاهت، وثاقت، ادبيات، نظامي‌گري، خوانندگي. يعني قاريان در سدۀ نخست، همان فقها بودند ولي در سده‌هاي بعد به تدريج تبديل به افرادي شدند كه ميانه‌اي با فقه و تقوا نداشتند و امتيازشان در ادبيات و خوانندگي بود.