کاربرد هوش مصنوعی در آموزش هنر (مطالعه موردی: بازآفرینی داستان های شاهنامه با هوش مصنوعی)

چکیده مقاله

پیشینه و اهداف: هوش مصنوعی ابزاری تحول‌آفرین در حوزة آموزش و هنر است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در خلاقیت و آموزش هنری است. مقالة حاضر بر اساس دامنة محدود خود به کاربرد هوش مصنوعی در خلق هنرهای تصویری با موضوع داستان هایی از شاهنامه فردوسی می­پردازد. روش ها: روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و پیمایشی است. گردآوری اطلاعات با استفاده از منابع کتابخانه­ای و میدانی بوده است. انتخاب حجم نمونه در بخش پیمایشی، تعداد پانزده دانشجو معلم رشتة آموزش هنر و تجزیه و تحلیل آثار تصویری آنها، با رویکرد کیفی و مبتنی بر اشباع نظری بوده است. به منظور کاهش سوگیری و دسترسی به طیف وسیعتری از داده­های تصویری که روایی پژوهش را بهبود می­بخشد؛ از دانشجویان مذکور خواسته شد با پنج مدل از ابزارهای پیشرفته و مولد هوش مصنوعی(کانوا، کوپایلت، جیم نای، گروک و چت جی پی تی) به خلق تصاویری با موضوع داستان های شاهنامه بپردازند. فرض تحقیق بر این است هوش مصنوعی و ابزارهای مولد آن، فرصت­های نوینی برای آموزش و خلاقیت هنری فراهم می­کند.یافته ها: یافته­های تحقیق نشان می­دهد تصاویر خلق شده با هوش مصنوعی با اینکه بازتولیدی تقلیدی از کلان داده­هاست؛ اما بسیار منحصر به فرد و خلاقانه است. نتیجه گیری: هوش مصنوعی می­تواند به عنوان یک دستیار خلاق و معلم هوشمند عمل ‌کند. به­کارگیری هوش مصنوعی در حوزة آموزش هنر با ارائة نرم افزارهای مولد، خلاقیت دانش­آموزان و فراگیران را تحریک کرده و با ارتقاء تجربة هنری و بهبود بخشی به تولیدات، فرآیند یاددهی-یادگیری را تسهیل می­کند. با این حال، رویکردی اخلاق­مدار چون حفظ هویت هنرمندان و اصالت اثر هنری، برای به کارگیری این فناوری در آموزش هنر ضروری است.