اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زناشويي مبتني‌بر نظريهٔ انتخاب بر كاهش تعارضات زناشويي

چکیده مقاله

زمينه و هدف: تعارض زناشويي، از مشكلات شايع در دنياي امروز به‌شمار مي‌رود كه به‌دليل اثرات مخرب آن توجه روان‌شناسان و مشاوران خانواده را جلب كرده است. بر اين ‌اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زناشويي مبتني‌بر نظريهٔ انتخاب بر كاهش تعارضات زناشويي انجام شد.روش‌بررسي: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري دوماهه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش را 350 دانشجو-معلم متاهل دانشگاه فرهنگيان بابل تشكيل دادند. بيست زوج داوطلب با نمرۀ 115 و بيشتر در پرسش‌نامهٔ تعارض زناشويي (ثنايي، 1379) و نيز نمرۀ 9 و بيشتر در مقياس منبع كنترل (راتر، 1966) به‌صورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش، پرسش‌نامۀ تعارض زناشويي (ثنايي، 1379) و مقياس منبع كنترل (راتر، 1966) بود. صرفاً براي زوج‌هاي گروه آزمايش در نُه جلسۀ نوددقيقه‌اي و هفته‌اي يك‌بار مداخلهٔ آموزشي مبتني‌بر نظريهٔ انتخاب انجام شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي توكي در نرم‌افزار spss نسخهٔ 26 تحليل شد. در اين پژوهش سطح معناداري آزمون‌هاي آماري 0٫05 بود.يافته‌ها: نتايج نشان داد، اثر زمان، اثر گروه و اثر تعامل زمان و گروه براي متغير تعارض زناشويي معنادار بود (0٫001

p)؛ اما اين ميانگين در مرحلۀ پس‌آزمون با مرحلۀ پيگيري تفاوت معناداري نداشت (0٫001=p)؛ يعني تاثير آموزش مهارت‌هاي زناشويي مبتني‌بر نظريهٔ انتخاب در زوج‌هاي گروه آزمايش علاوه‌بر كاهش تعارضات زناشويي در پس‌آزمون، در مرحلهٔ پيگيري نيز ماندگار بود.نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش نتيجه گرفته مي‌شود كه مداخلهٔ‌ آموزشي مبتني‌بر نظريهٔ انتخاب مي‌تواند به‌عنوان يكي از روش‌هاي موثر در بهبود مشكلات ارتباطي زوجين استفاده شود.